شرکت فراز دانه آوند

تولید کننده خوراک دام، طیور، آبزیان و مکمل های غذایی
30001220941726

مديريت و تغذيه گاو خشك

نویسنده: میروحید قاسمی
دانشجوی دکتری علوم دامی

براي انجام مديريت مطلوب گاوها در طي دورة خشكي جهت توليد مناسب در دوره شيردهي بعدي ، لازم است گاوهاي خشك در ۲ گروه مجزا به شرح زير دسته بندي شوند .

۱- گروه اول Far Away از زمان شروع خشكي تا ۳ هفته مانده به زايمان
۲- گروه دومClose up از ۳ هفته مانده به زايمان تا زمان زايش
نكته : دامهايي كه در زمان شروع دوره خشكي داراي وضعيت بدني ضعيفي هستند (BCS >2.5) و يا ۲ قلو آبستن مي باشند بايد بلافاصله بعد از خشك شدن بتدريج وارد مرحله Close up شوند.
براي اينكه توجه شما را به اهميت مديريت صحيح دوره خشكي جلب نمايم به جمله زير توجه نماييد .
يك برنامه مديريت خوب در مورد گاو هاي خشك مي تواند بطور معني داري بيماريهاي متابوليك زير را كاهش دهد :
ورم پستان، ادم پستان، جفت ماندگي، تب شير مخفي يا حاد، سخت زايي، جابجايي شيردان ، كتوز مخفي يا حاد و متريت / تأخير در بازگشت رحم به حالت اولیه
الف: Far away
متأسفانه در گاوداريها اكثراً گاوهاي خشك و بخصوص گاوهاي Fara way ناديده گرفته مي شوند . گاهي اين دامها به مرتع فرستاده مي شوند بدون اينكه مكمل هاي پروتئيني ، انرژي ، ويتامين و مواد معدني در اختيار آنها گذاشته شود .
اگر گاوهاي خشك در جايگاه بسته نگهداري مي شوند عمدتاً به آنها علوفه با كيفيت پايين، كپك زده و يا پس آخور گاوهاي شيري را مي دهند . واقعيت اين است كه دوره شيردهي گاوهاي شيري از زمانيكه آنها را خشك مي كنيد و احتياجات غذايي آنها را فراموش مي كنيد شروع مي شود و مديريت مرحله Far away تأثير زيادي در ايجاد يا جلوگيري از بيماري كبدچرب ، جفت ماندگي ، جابجايي شيردان و ساير مشكلات متابوليكي دارد .
مديريت خوب دوره خشكي با بهداشت جايگاه و سلامت پستان شروع مي شود .
در شروع دوره خشكي بايد به تمام گاوها ، پماد خشكي زده شود و در صورت امكان تيت ها بايد به مدت ۷ تا۱۰ روز با همان ماده ضدعفوني كننده كه در طي دوره شيردهي از آن استفاده مي شود ، ضدعفوني شوند . اينكار باعث مي شود تا از ايجاد عفونتهاي پستاني در اوايل مرحله خشكي و قبل از اينكه تيت ها با موكوس بسته شوند جلوگيري شود .
تغذيه مرحله Far away
اگرچه استفاده از علوفه لگومينه با كيفيت بالا رمز موفقيت در تغذيه گاوهاي شيري است اما استفاده از اين نوع علوفه براي گاوهاي خشك مي تواند فاجعه آميز باشد . سخت گيري در خصوص توليد يا خريد علوفه براي گاوهاي خشك ضروري است . يونجه مرغوب يا غذاهاي كپك زده و همچنين غذاهاي حاوي پتاسيم بالا در تغذيه گاوهاي خشك توصيه نمي شود .
به چه چيزهايي بايد دقت كنيم ؟
به جهت ترميم و استمرار سلامتي شكمبه ايده آل است كه از علوفه خشك با اندازه قطعات مناسب براي تغذيه گاوهاي خشك در مرحله Far away استفاده شود البته وجود مقدار كمي مواد دانه ايي وسيلو كه خوب مخلوط شده باشند نيز مي تواند در اين جهت به ما كمك كند
اگرچه شخصاً عقيده دارم كه وجود سيلوي ذرت در جيره گاوهاي خشك لازم است اما بايد توجه داشت كه به منظور جلوگيري از چاقي گاوهاي خشك ، مصرف سيلو بصورت محدود و بالانس شده مورد استفاده قرار گيرد سيلوي ذرت از نظر املاح كلسيم و پتاسيم فقير است ولي به شدت خوش خوراك بوده و مي تواند جهت افزودن مكملها و نمكهاي آنيوني از آن استفاده نمود .
كاه و ساير غذاهاي مشابه به جهت توسعه هضم فيبر مي تواند براي مدت محدود مورد استفاده قرار گيرد . به هر حال تغذيه بيش از اندازه با اين مواد مي تواند دريافت ماده خشك را محدود و سبب كمبود انرژي و مشكلات متعاقب آن گردد .
افزودنيها را قبل از اضافه كردن به جيره بالانس كنيد . استفاده از مواد با فيبر بالا مانند گلوتن ذرت ، پوسته سويا و تفاله چغندر در صورتيكه قيمت آنها پايين باشد براي جيره گاوهاي Far away خيلي خوب است .
ميزان ماده خشك دريافتي و نمره وضعيت بدني گاوها را در مرحله FAD تحت كنترل داشته باشيد . يك گاو خشك به هيچ وجه نبايد وزن خود را از دست بدهد . اين سريعترين راه براي بيماري كبد چرب و مرگ است . حتي گاوهاي چاق در اين مرحله بايد جيره نگهداري دريافت نمايند .
اما تحت رژيم بردن آنها در اين زمان خيلي دير است . جيره مرحله FAD بايد از نظر انرژي باید حدود ۱/۲۷ تا ۱/۳ مگاكالري در هر كيلوگرم بالانس شود .
انتظار مي رود يك گاو هلشتاين بالغ در مرحله FAD روزانه ۱۲- ۱۳ کیلوگرم ( حدود ۲% وزن بدن) ماده خشك دريافت نمايد . پروتئين جيره بايد در حدود ۱۳% بالانس شود و اكثر آن بايد قابليت انحلال كمي در شكمبه داشته باشد .
در اين مرحله تأمين مقدار مناسب موادمعدني و ويتامين براي اطمينان از سلامت توليدمثل ، سلامت جنين و سلامت گاو در مرحله انتقال كاملاً ضروري است . ميزان نياز دامها در اين مرحله روزانه ۶-۸ میلی گرم سلنيوم و حداقل ۱۰۰۰ واحد بين المللي ويتامين E مي باشد . جهت اجتناب از ادم پستان ميزان نمك جيره به مقدار ۱۰ – ۳۰ گرم در روز محدود شود .

ب : مرحله Close up
گاوهاي اين مرحله بايد از گاوهاي مرحله FAD جدا نگهداري شوند .
چنانچه مكمل خوراكي خوب و تضمين شده ايي براي گاوهاي خشك وجود ندارد ، تزريق ويتاميهاي E,D, A بايد در زمانيكه گاو به مرحله CUD منتقل مي شود انجام شود .
درمرحله CUD تعدادي تغييرات هورموني و فيزيولوژيكي درجهت زايمان و شروع شيردهي در گاو رخ مي دهد . گوساله شروع به اشغال بخش بزرگي از محوطه شكمي گاو مي كند و جاي كمي براي فعاليت نرمال شكمبه باقي مي گذارد .
تغذيه مرحله Close up
ماده خشك مورد نياز گاو هلشتاين بالغ در اين مرحله حدوداً ۱۰ کیلوگرم (۱/۷ % وزن بدن) مي باشد . ميزان پروتئين موردنياز نيز حدود ۱۵-۱۶ درصد است كه لازم است مقدار زيادي از آن ( ۳۲%) پروتئين غيرقابل تجزيه در شكمبه باشد . دراين مرحله انرژي نيز بايد حدود ۱/۵۵- ۱/۵ مگاكالري باشد و مواد دانه ايي بايد مجدداً در جيره اضافه شوند . سطح کربوهیدرات های غیر الیافی ( NFC ) يا کربوهیدرات های غیر ساختمانی NSC) ) بايد بين ۳۳ تا ۳۴ درصد باشد .
ميزان مناسب ويتامين و موادمعدني براي اطمينان از سلامت توليدمثل ، سلامت جنين و سلامت گاو كاملاً ضروري است . مقدار موردنياز سلنيوم ۶-۸ میلی گرم و ويتامين E حداقل ۱۰۰۰ واحد بين المللي است كه بايد روزانه دريافت نمايند . عده ايي از محققين تا ۲۰۰۰ واحد بين المللي ويتامين E را نيز در اين مرحله توصيه مي نمايند
كلسيم ، فسفر و پتاسيم در مرحله CUD بي نهايت اهميت دارد . ۸۰ گرم كلسيم به ازاء هر رأس در روز مورد نياز است و به منظور پيشگيري از تب شير اين مقدار نبايد از حداكثر ۱۰۰ گرم در روز تجاوز نمايد.
فسفر مورد نياز حدود ۴۰ گرم در روز به ازاء هر رأس مي باشد و نسبت Ca به P بايد حدود ۲:۱ باشد سطح پتاسيم نبايد از ۱:۱ تا ۱:۲ بالاتر برود . سطوح بيشتر پتاسيم ريسك تب شير را به همراه دارد . جيره مرحله CUD بايد شبيه TMR استفاده شده براي گروه گاوهاي پرتولید باشد و داراي افزودنيهاي مشابه به استثناء مكمل گاوهاي شيري ، نمك و بيكربنات (اينها بايد مناسب با نياز دامهاي CUD محاسبه شوند). چربي ، نياسين و مخمر نيز در اين مرحله به جيره اضافه مي شود .
براي دوري از تب شير كلينيكي يا تحت كلينيكي موارد زير را رعايت نماييد :
• از مكمل گاوهاي شيري براي دوره خشكي استفاده نكنيد .
• از علوفه لگومينه به دليل دارابودن مقادير زياد K . Ca يا اصلاً استفاده نكنيد و يا با محدوديت زياد استفاده كنيد.
• نسبت نمكهاي آنيوني و كاتيوني را در جيره بالانس كنيد و از محصولات آنيونيك در صورتيكه نياز است استفاده كنيد .
اگر جفت ماندگي مشكل گله شماست موارد زير را كنترل نماييد .
• آيا گله شما مبتلا به تب شير كلينيكال يا ساب كلينيكال مي باشد ؟
• آيا گله شما مبتلا به كتوز مي باشد ؟
• آيا مواد معدني و ويتامين به مقدار كافي تأمين شده است ؟
• آيا گله شما درصد بالايي دو قلوزايي ، سخت زايي ، نارسي زايي و تأخير در زايش
• دارد ؟
• آيا پروتئين جيره درهر دو مرحله CUD و FAD به ميزان كافي تأمين شده است ؟

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است

 

مکمل ویژه اسب دکتر هورس فراز دانه آوند

مکمل ویژه دکتر هورس

غنی شده با اسانس های گیاهی، مولتی آنزیم، ال-کارنیتین، مواد معدنی کیلاته، پره بیوتیک و حاوی ضد قارچ

سری محصولات دکتر هورس، تولید شرکت فراز دانه آوند می باشد. کلیه محصولات این کارخانه با استفاده از تکنولوژی روز دنیا و تحت استانداردهای ISO 9001, ISO22000,HACCP تولید می گردد. محصول مکمل ویژه دکتر هورس، ویژه سنین مختلف با وزن های مختلف اسبها با اهداف پرورشی متنوع، از جمله محصولات موفق و متمایز این کارخانه می باشد. تامین مواد ریز مغذی و اولیه از معتبرترین برندهای اروپایی، شکل و نوع بسته بندی مقاوم و متمایز، روش مصرف آسان و کاربردی، ارائه آنالیز دقیق محصول از نقطه نظر اجزای شیمیایی، مواد معدنی – ویتامین ها، اسیدهای امینه قابل هضم (زیست فراهم)، افزودنی ها و بالانس دقیق اجزای مکمل بر طبق احتیاجات مواد مغذی اسب و آخرین یافته های دانش تغذیه و دامپزشکی از جمله ویژگی های منحصر بفرد و غیر قابل رقابت این محصول، حتی در مقایسه با محصولات مشابه خارجی می باشد.
وجود مولتی آنزیم در محصول دکتر هورس باعث اطمینان خاطر در جهت هضم بهینه تمامی مواد غذایی اجزای جیره اسب و جلوگیری از دفع این مواد به حالت هضم نشده و در نتیجه جلوگیری ضرر اقتصادی می شود. مکمل دکتر هورس دارای طیف وسیعی از آنزیم های کمکی برای هضم و جذب مواد مغذی می باشد که عبارتند از آنزیم های سلولاز، زایلاناز، بتاگلوکاناز، همی سلولاز، پکتیناز و لیپاز. بر طبق آخرین تحقیقات انجام شده استفاده از آنزیم های سنتتیک باعث افزایش ۲۳ درصدی قابلیت هضم جیره کامل اسب می شود.علاوه بر این آنزیم فیتاز موجود در این محصول باعث افزایش تامین فسفر برای حیوان میزبان خواهد شد.
محتوای اسانس های گیاهی این محصول از بهترین ترکیبات گیاهی طبیعی که دارای اثرات اثبات شده موثر در سلامت و افزایش عملکرد اسب می باشند، تهیه شده است. این ترکیبات محرک رشد، بهبود دهنده طعم خوراک و اشتها آور است و حاوی ترکیبات زیر است :
– فایتوژنیک
– کارواکرول
– آنتول
– لیمونن
ترکیبات فایتوژنیک، افزودنی های خوراکی با منشاء گیاهی هستند که از گیاهان و چاشنیها جداسازی می شوند. اشکال غلیظ شده ترکیبات فایتوژنیک را “اسانس” می نامند. اسانس های به کار رفته در محصول دکتر هورس هر یک به منظور خاصی مورد استفاده قرار گرفته است:
-کارواکرول از پونه عصاره گیری می شود و دارای اثرات شدید ضد میکروبی است و به عنوان یک آنتی اکسیدانت قوی مورد توجه است.
-آنتول از بادیان رومی عصاره گیری می شود و دارای خاصیت ضد قارچی است و یک افزایش دهنده قوی اشتها است.
-لیمونن از مرکبات عصاره گیری می شود و دارای خواص ضد میکروبی قوی بوده و طعم خوراک را بهبود می بخشد.
ترکیب ویژه اسیدهای آمینه موجود در محصول، به همراه مواد معدنی باعث ایجاد تضمین مناسب در جهت حفظ سلامتی سم، بهبود سیستم استقرار بدن بر روی زمین، جلوگیری از لنگش و آسیب های احتمالی ناشی از عوامل متابولیک یا محیطی و همچنین مفاصل (در اسب های مسابقه) می شود. همچنین استفاده از مواد معدنی کیلاته علاوه بر افزایش کارایی جذب و هضم (زیست فراهمی) باعث افزایش سلامت پوست شده و درخشندگی خیره کننده ای را برای گروه های مختلف سنی و مخصوصاً اسب های رده زیبایی به ارمغان خواهد آورد.
استفاده از سلنیوم کیلاته در کنار منابع ویتامینی باعث افزایش کارآیی سیستم ایمنی شده و مقاومت اسب را در برابر بروز محدوده وسیعی از بیماریها بالا می برد.همچنین کروم کیلاته موجود در محصول دکتر هورس در کنار سایر ریز مغذیها (از جمله ویتامین های گروه ب) باعث بهبود عملکرد سیستم انسولین – گلوکز می شود که نقش مهم و اثبات شده ای در جلوگیری از بروز بیماری دیابت، آسیب های کبدی و در نتیجه تخریب بافت سم، بازی می کند. همچنین توکسین بایندر از هرگونه بیماریهای ناشی از آلودگی مواد اولیه خوراک با قارچها، جلوگیری کرده و باعث بهبود و سلامت عملکرد کبد، سیستم گوارشی و هضم فیزیکی – شیمیایی در روده می شود.
در تنظیم اجزای این محصول، توجه به زیست فراهمی مواد مغذی حساس (اسیدهای آمینه قابل هضم)، تداخل شیمیایی احتمالی و اثرات همکوشی مفید، استفاده از مواد آنتی اکسیدان، تولید محصول عاری از نمک (قابل استفاده در تمامی مناطق جغرافیایی با میزان شوری آب مختلف) از جمله تمهیدات موثر بوده است که باعث تولید محصولی با کیفیت و منطق بر استانداردهای جهانی شده است.
ارائه محصول فوق با ویژگی های ذکر شده باعث بهبود معنی دار عملکرد اسب، افزایش کارآیی سیستم ایمنی، افزایش رشد بهینه اندام ها خواهد شد. استفاده از دکتر هورس باعث ایجاد تضمین مناسب در جهت تامین مواد مغذی اسب خواهد شد و بدین ترتیب با محدود شدن تعداد اجزای تشکیل دهنده جیره نهایی به چندین مورد، عملیات میکس و آماده سازی خوراک نهایی برای حیوان با دقت بالا انجام خواهد شد.
شرکت فراز دانه آوند با بهره گیری از متخصصان داخلی و همچنین مشاورین و اساتید مبرز جهانی، بصورت مستمر در جهت همراهی لحظه به لحظه و ارائه خدمات مشاوره دامپزشکی، مدیریت و تغذیه در کنار مشتریان می باشد. این شرکت همواره اهداف والای خود را در جهت ارائه بهترین محصولات تولیدی این شرکت همواره تحت نظارت مداوم و تائید سازمان دامپزشکی کشور، تولید و بفروش می رسد.

دستورالعمل مصرف:

مکمل دکتر هورس ®، جهت تامین احتیاجات روزانه ریز مغذی های ضروری در اسب مصرف می شود. ظرفیت هر یک پیمانه ۶۰ گرم می باشد که معادل یک دوز مصرف می باشد. با مشورت متخصص تغذیه یا دامپزشک و مراجعه به جدول میزان مصرف مندرج در کاتالوگ (مقادیر دوز مصرفی برای تامین احتیاجات گروه های مختلف سنی اسب) بصورت مخلوط با خوراک کامل اسب، مصرف کنید.

برای اطلاع از خوراک اسب و مکمل اسب و کنسانتره اسب دکتر هورس (®Dr Horse) وارد شوید.

محصولات دکتر هورس

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت آخر

قسمت آخر

فاز ۶ – گاوهای اواخر شیردهی

برخی گله های گاو شیری به فاز ۶ یا انتهای منحنی شیردهی نمی رسند. در این مرحله گاوها آبستن بوده، دچار افزایش وزن شده و تولید شیر هر ماه ۶ درصد (در گاوهای شکم اول) و ۹ درصد (در گاوهای چند شکم) کاهش می یابد. این فاز می تواند از ۲۰۰ روز بعد از زایش شروع شود و در زمان خشک کردن گاوها خاتمه یابد. گاوهای شیری پرتولید امکان دارد به فاز ۶ نرسند. در این فاز وزن گیری باید به میزان ۵۰۰ تا ۷۵۰ گرم در روز باشد و نیز رشد گاوهای جوان شکم اول برای رسیدن به وزن بلوغ (در صورت نرسیدن به وزن بلوغ) در این فاز نیز ادامه دارد. جدول شماره ۱، سطوح توصیه شده برای مواد مغذی در طی فاز ۶ گاوهای اواخر شیردهی را ارائه می نماید. استراتژی ها برای جیره گاو اواخر شیردهی به شرح زیر می باشد:
– افزایش سهم مواد علوفه ای در جیره تا ۶۰ الی ۶۵ درصد
– کاهش مکمل سازی جیره با منابع پروتئین عبوری
– حذف منابع چربی مکمل شده در جیره
– جایگزینی امتیاز بدنی از دست رفته
– حذف افزودنی های خوراک
– وضعیت بدنی هدف برای زمان خشکی ۳/۲۵ تا ۳/۷۵ می باشد
– کاهش هزینه خوراک برای هر گاو در هر روز
– تامین بهینه ویتامین ها و مواد معدنی (مکمل® Maxi Min ®, Maxi Vit)

عوارض شایع در این فاز

– ورم پستان
– اختلال تولید مثلی و باروری
– سقط جنین
– لنگش

راهکارهای پیشگیری

– امتیاز بدنی گاو در این مرحله بایستی بین محدوده ۳/۵ تا ۳ باشد
– بررسی و ارزیابی وضعیت آبستنی در این مرحله جهت انتقال گاو در این مرحله به فاز خشکی
– اصلاح سم قبل از خشکی

جمع بنـدی

در صورتیکه مدیر دامداری ۴ فاکتوری ( تولید شیر، ترکیبات شیر، مصرف ماده خشک و کاهش وزن بدن) که احتیاجات مواد مغذی را تحت تاثیر قرار می دهد را شناسایی کند، چندین فاز تغذیه ای می تواند تعریف شده و توسعه یابد. ممکن است در تمامی دامداری ها به این ۶ فاز نیازی نباشد ولی تغییرات اشاره شده باید بصورت منطقی و اقتصادی (با در نظر گرفتن تولید شیر و قیمت مواد خوراکی) لحاظ گردند. فاز ۱ با گاو خشک شروع می شود و نه با گاو شیری! چنانچه دامداری موفق شود برنامه تغذیه ای و سلامتی دوره “انتقال” را کنترل کند (فاز ۲ و ۳)، در اینصورت مشکلات متابولیکی کاهش یافته و تولید شیر مطلوب خواهد شد. چالش سیستم تغذیه در تامین احتیاجات معرفی شده برای مواد مغذی و درک ریسک فاکتورهای سلامتی و پیشگیری می باشد.

حدود تقریبی اجزای جیره
رابطه پروتئین و چربی
برآورد ماده خشک
جدول ارزیابی

قسمت ششم

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت ششم

قسمت ششم

اقدامات لازم انتظار زایمان

الف. اقدامات لازم انتظار زایمان

– کاهش سطح کلسیم در دسترس برای حیوان از طریق خوراک تا بدن در معرض کمبود کلسیم قرار گرفته و هورمون پاراتورمون باز جذب کلسیم از روده ها، استخوان و کلیه را جهت تامین کلسیم در شرایط بحرانی انجام دهد
– به منظور کاهش دسترسی کلسیم سه راهکار مختلف به شرح زیر امکان پذیر است:
>> کاهش مصرف اقلام خوراکی که دارای محتوای کلسیم بالاست مثل یونجه، سویا، تخم پنبه و تفاله چغندر
>> باند کردن کلسیم موجود در خوراک با روغن های خوراکی
>> مصرف نمک های آنیونی در جیره به منظور اینکه اختلاف آنیون، کاتیون خون را به سمت pH اسیدی سوق دهد و باعث افزایش فرم کلسیم یونیزه نسبت به کلسیم باند (در بدن قابل مصرف نیست) شود
– راهکارهای فوق مزایا و معایب مختلفی دارد که از بین آنها مصرف نمک های آنیونی از استقبال بیشتری برخوردار است، بطوریکه جیره را به سمت گوگرد و کلر بیشتر هدایت کرده و این شرایط آنیونیک در خوراک و متعاقب آن در خون بستر را برای اتصال هر چه بهتر هورمون پاراتورمون به گیرنده خود فراهم می کند و باز جذب کلسیم را بیشتر خواهد کرد (البته مصرف نمک های آنیونی، مصرف ماده خشک را بدلیل بدمزه بودن کاهش می دهد، که مصرف آنها را تنها با پروتکل های خاص میسر می کند) تا از تب شیر و زمین گیری جلوگیری شود.
– جلوگیری از بروز ورم پستان از طریق نگهداری گاوهای آبستنی سنگین در محیط خشک و تمیز
– حفظ امتیاز بدنی گاو انتظار زایمان در محدوده ۳/۵ تا ۳/۷ به منظور جلوگیری از سخت زایی، جفت ماندگی و کبد چرب
– اجرای برنامه های مدون و منظم ارزیابی های متابولیک گله بر طبق جدول شماره ۴ ضمیمه

ب. اقدامات لازم در مرحله بعد از زایمان

– خـوراک گاو تـازه زا بایستـی بسیـار مقـوی و مغـذی باشد، بطوریـکه در مصرف کم، تامیـن کننـده احتیاجـات باشد
– زایمـان در محیط خشـک و تمیـز باشد
– رعایت موازین بهداشتـی و کنترلـی در پروسـه شیردوشـی به منظور جلوگیری از بروز ورم پستـان در گلـه
– معاینـه، تسـت سلامت رحـم و جمع شدن رحـم
– جلوگیری از استرس به منظور کاهش ریسک کبد چرب و کاهش مصرف ماده خشک، بدلیل اینکه استرس باعث آزاد سازی هورمون آدرنالین در بدن شده و متعاقب آن فرآیند لیپولیز (تجزیه بافت چربی) و واکنش های التهابی رخ می دهد

فاز ۴ – گاوهای اوائل شیردهی

جیره های مخصوص این فاز از روز ۲۰ تا روز ۱۰۰ بعد از زایش مورد تغذیه گاوها قرار می گیرند. همزمان با رسیدن گاوها به پیک تولید، کاهش وزن (به عنوان منبع اضافی انرژی برای گاو) اتفاق می افتد و مصرف ماده خشک بصورت بطئی در حال افزایش است (جدول ۳). نوع پروتئین و سطوح آن، دو عامل اصلی در تعیین میزان تولید شیر در دوره پیک می باشند. به منظور حفظ مصرف ماده خشک بایستی مکمل سازی منابع چربی محدود شود. جدول شماره ۱، سطوح توصیه شده برای مواد مغذی در طی فاز ۴ گاوهای اوائل شیردهی را ارائه می نماید.
استراتژی ها برای جیره گاو اوائل شیردهی به شرح زیر می باشد:
• خوراک دهی علوفه با کیفیت بالا به منظور تقویت مصرف ماده خشک توصیه می شود
• تامین بالانس بهینه لیزین و متیونین از طریق خوراک دهی اسیدهای امینه محافظت شده یا منابع پروتئین عبوری
• افزایش سهم غلات به عنوان منابع انرژی در کنسانتره بطور ملایم (ماکزیمم ۰/۵ کیلوگرم در روز)
• محدود کردن مکمل چربی به ۲۵۰ تا ۳۵۰ گرم در روز
• تامین فضای مناسب آخور برای گاوها
• تامین بهینه ویتامین ها و مواد معدنی به منظور حمایت از عملکرد تولید مثلی (مکمل® Maxi Min ®, Maxi Vit)

عوارض شایع در این فاز

-اختلالات گوارشی
– اختلالات متابولیکی
– ورم پستان
– اندومتریت
– عدم مشاهده علائم فحلی
– تاخیر در اولین تلقیح

راهکارهای پیشگیری

– اجرای پروتکل های ارزیابی متابولیکی گله
– امتیاز بدنی در این دوره از ۲/۷ کمتر نشود
– بررسی سلامت دستگاه تولید مثل طبق برنامه مشخص
– رعایت موازین بهداشتی پروسه شیردوشی از قبیل مصرف ضدعفونی قبل و بعد از دوشش، رعایت ترتیب شیردوشی گاوها از لحاظ حجم تولید شیر و امکان ابتلا به ورم پستان

فاز ۵ – گاوهای اواسط شیردهی

گاوها در این دوره شروع به کاهش تولید شیر می کنند. پیک مصرف ماده خشک همزمان با افزایش وزن بدن در این دوره رخ می دهد. افت سریع تولید شیر یا اجزای شیر، نشان دهنده عدم تامین مواد مغذی می باشد. محدوده زمانی برای اواسط شیردهی از ۸۰ روز بعد از زایش تا ۲۰۰ روز بعد از زایش ادامه دارد. هدف این فاز بهینه سازی مصرف ماده خشک می باشد. جدول شماره ۱، سطوح توصیه شده برای مواد مغذی در طی فاز ۵ گاوهای اواسط شیردهی را ارائه می نماید. استراتژی ها برای جیره گاو اواسط شیردهی به شرح زیر می باشد:
• بهینـه سـازی مصرف ماده خشک
• جایگزینی و بازیابی امتیاز وضعیت بدنی از دست رفته
• افزایش مکمل سازی چربی تا سطوح مطلوب
• بازبینی احتیاجات مواد افزودنی
• تامین بهینه ویتامین ها و مواد معدنی ( مکمل ® Maxi Min ®, Maxi Vit )
• تامین بهینه ویتامین ها و مواد معدنی به منظور حمایت از عملکرد تولید مثلی ( مکمل ® Maxi Min ®, Maxi Vit )

عوارض شایع در این فاز

-ورم پستان
-عدم مشاهده علائم فحلی
-عدم باروری
-لنگش
-کتوز
-اختلالات گوارشی

راهکارهای پیشگیری

-عدم تغییر ناگهانی جیره گاو پر شیر
– تامین احتیاجات بطور دقیق جهت نشان دادن علائم فحلی و باروری مناسب
– تسریع در اجرای برنامه های هم زمانی و درمان های مامایی در گاوهایی که علایم فحلی ندارند یا تلقیح را رد کرده اند
– مسیر شیردوشی حتما از بستری مناسب (کفپوش مناسب) برخوردار باشد تا لنگش در گله قابل کنترل باشد
– بررسی و آنالیز مدون از شیر تانکر مجموعه (Bulk Analysis)
– ارزیابی متابولیکی گله طبق جدول ۴

قسمت پنجم

قسمت آخر

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت پنجم

قسمت پنجم

فاز ۲ گاوهای انتظار زایمـان

فاز ۲ (گاوهای دوره انتظار زایمان) از ۲۱ روز قبل از زایش تا لحظه گوساله زایی ادامه دارد. چنانچه این دوره کمتر از ۱۰ روز باشد، در حدود ۲۴ درصد از گاوهای خشک به مدت حداقل ۵ روز جیره فاز ۲ را به منظور بهره مندی از نتایج مورد هدف این دوره، دریافت نخواهند کرد. اکثر تحقیقات انجام شده در این دوره با چهار هدف زیر انجام پذیرفته است:
– عادت پذیری شکمبه به مقادیر بالاتر انرژی در جیره های مورد تغذیه بعد از زایش
– حفظ سطح مناسب و نرمال کلسیم خون
– تقویت و تحریک عملکرد سیستم ایمنی بدن گاو
– حفظ بالانس مثبت انرژی به منظور جلوگیری از موبیلیزاسیون چربی های بدن و کتوز تحت بالینی
افزایش سطح مواد کنسانتـره ای در این دوره باعث تغییر در جمعیت میکروارگانیسم های شکمبه می شود که می توانند سطوح بالای انرژی جیره ها را تخمیر کنند و پرزهای شکمبه شروع به افزایش سطح و اندازه می کنند. بالانس منفی انرژی در نتیجه چندین عامل زیر می باشد:
– مصرف ماده خشک ممکن است ۱۵ تا ۳۰ درصد زیر مقادیر آن در فاز ۱ باشد
– جنین با سرعت بالا در حال رشد می باشد و به مواد مغذی بیشتری نیاز دارد
– گاوهای واجد جنین دو قلو، ماده خشک مصرفی پایین تر، افت زودتر در مصرف ماده خشک و توده جنینی بالاتری دارد
– شکل گیری ترکیبات آغوز و بازسازی بافت پستان در حال انجام است
در این دوره کاهش وزن بدن مشهود بوده و ریسک ابتلا به کتوز در نتیجه موبیلیزاسیون چربی بدن زیاد است. اسیدهای چرب غیر استریفیه (NEFA) اغلب ناشی از چربیهای موبیله شده می باشند. اسیدهای چرب جیره به شکل تری گلیسیریدها و فسفولیپیدها انتقال می یابند.

عوارض شایع در این فاز

– کمبود مواد معدنی و ویتامینی
– زایمان زودرس
– افزایش امتیاز بدنی
– اختلالات قلبی، عروقی
– لنگش
حضور اسیدهای چرب غیر استریفیه در مقادیر بالای نرمال (بیشتر از ۰/۳ میلی اکی والان در لیتر) نشانگر اینست که در پاسخ به بالانس منفی انرژی، منابع چربی بدن موبیلیزه شده اند. اسیدهای چرب غیر استریفیه ۳ تا ۱۰ روز قبل از زایش افزایش یافته و در روز زایش به حداکثر میزان (۰/۵ تا ۰/۸ اکی والان در لیتر) می رسند و در گاوهای سالم در فاصله بعد از زایش به زیر ۰/۶ میلی اکی والان در لیتر کاهش می یابند. جدول شماره ۱، سطوح توصیه شده برای مواد مغذی در طی فاز ۲ گاوهای انتظار زایمان را ارائه می نماید. استراتژی ها برای جیره گاو خشک به شرح زیر می باشد.
– مقدار مواد کنسانتره ای به ۲/۵ تا ۴ کیلوگرم (ماده خشک) افزایش دهید
– با استفاده از منابع پروتئین عبوری پروتئین خام جیره را تا ۱۵ الی ۱۶ درصد افزایش دهید که شامل ۳۶ تا ۴۰ درصد پروتئین غیر قابل هضم در شکمبه (بر حسب پروتئین خام) باشد.
– میزان چربی افزوده شده به جیره را به ۱۵۰ تا ۱۷۰ گرم در روز محدود کنید
– ۲/۵ تا ۴ کیلوگرم علوفه با اندازه قطعات بلند (فله) در روز خوراک دهی کنید.
– علاوه بر علوفه فله که در بالا ذکر شد، تغذیه ۳/۵ تا ۵ کیلوگرم (ماده خشک) از جیره تمام مخلوط (TMR) گروه پر تولید (شامل منابع پروتئین عبوری، چربی، غلات و علوفه با کیفیت) بعلاوه کنسانتره فاز ۲ را در دستور کار قرار دهید.
– سدیم دریافتی روزانه را کاهش دهید
– خوراک دهی مکمل نمک های آنیونیک ( ® Anio Transit )
– خوراک دهی کروم کیلاته، بیوتین و نیاسین در قالب مکمل ( ® Progress Dry )
– در صورت مشاهده کتوز تحت بالینی نوشاندن پروپیلین گلایکول (۰/۵ کیلوگرم در روز) از روز ۳ تا ۷ قبل از زایش یا تغذیه ۷۵۰ گرم در روز پروپیونات کلسیم
– کنترل pH ادرار بصورت مستمـر و سعی در حفظ مقادیر استاندارد

راهکارهای پیشگیری

– تزریق دو نوبت E+Se سه هفته قبل از زایمان
– تامین و بهینه سازی ساخت پیش سازهای چرخه کربس به منظور پیشگیری از بروز کتوز و کبد چرب از قبیل: کبالت، پروپیونات کلسیم، نیاسین، لاکتات و پروپیلین گلایکول
– بررسی و معاینه سلامت گوساله بصورت روزانه در صورت تاخیر در زایمان

فاز ۳ گاوهای تازه زا

فاز ۳ مخصوص گاوهای شیری تازه زا می باشد که از لحظه زایش الی ۲ تا ۳ هفته بعد از زایش ادامه دارد. فاکتور کلیدی مدیریت و تغذیه توانایی برای پایش و مشاهده این گاوها برای حصول اطمینان از سلامت آنها در هنگام مواجهه با جیره های غنی از مواد مغذی و انتقال به گروه پرتولید می باشد. ارزیابی های زیر می تواند هر روز برای بررسی وضعیت گاوهای این فاز ثبت شود:
– ارزیابی مصرف خوراک را با پایش اینکه گاوها چگونه خوراک می خوردند یا چطور به خوراک هجوم می آورند، انجام دهید. مقادیر را ثبت کنید یا از سیستم امتیاز دهی (۱= ۰ تا ۳۳ درصد تغذیه می کنند، ۲ = ۳۳ تا ۶۶ درصد تغذیه می کنند، ۳= ۶۶ تا ۹۹ درصد تغذیه می کنند و ۴= همه تغذیه می کنند) استفاده کنید.
– دمای بدن را تا زمانیکه دما به زیر ۳۹ برسد، روزانه ثبت کنید
– بطور تصادفی به حرکات شکمبه گوش کنید (گاوها ۱ تا ۲ حرکت در هر دقیقه باید داشته باشند)
– ترشحات رحمی را از لحاظ بو و مشخصات فیزیکی زیر نظر داشته باشید.
– جهت دسترسی به وضعیت انرژی، تست کتون را برای ادرار یا شیر انجام دهید جیره خوراکی گاو شیری تازه زا باید حد واسطی بین گروه های انتظار زایمان و پرتولید باشد. در اینباره، دانشگاه ویسکانسین ایالات متحده، پیشنهاد می کند که تغییرات یک جیره نباید بیشتر از ۱۰ درصد در یک ماده مغذی خاص باشد ( به عنوان مثال تغییر قابل قبول برای مقدار ۱/۴ مگاکالری انرژی خالص شیردهی یک جیره انتظار به میزان ۱۰ درصد برابر با ۰/۱۴ واحد تغییر در جیره بعدی یا ۱/۵۴ مگاکالری انرژی خالص شیردهی خواهد بود).

عوارض شایع در این فاز

– برگشتگی شیردان
– سندرم گاو زمین گیر جفت ماندگی
– کتوز متریت
– کبد چرب ورم پستان
– تب شیر
حفظ یک سطح “سالم” الیاف و ممانعت از سطوح بالای نشاسته منجر به کاهش ریسک خوراک می شود. جدول شماره ۱، سطوح توصیه شده برای مواد مغذی در طی فاز ۳ گاوهای تازه زا را ارائه می نماید. استراتژی ها برای جیره گاو تازه زا به شرح زیر می باشد:
– خوراک دهی ۱/۵ تا ۲ کیلوگرم علوفه با اندازه قطعات بلند (فله) در روز برای حفظ عملکرد بهینه شکمبه
– یک مخلوط کنسانتره ای را بصورت سرک که شامل منابع پروتئین عبوری و الیاف قابل هضم ( مانند ضایعات مرکبات یا پوسته سویا) به عنوان منبع انرژی را به جیره گاوهای تازه زا اضافه کنید.
– غلظت مواد مغذی را برای جبران مصرف پایین ماده خشک افزایش دهید
– از منابع پری بیوتیکی یا پروبیوتیکی (مخمری) برای تحریک هضم فیبر استفاده کنید
– تغذیه اختیاری مواد بافری برای تثبیت pH شکمبه را لحاظ کنید
– از مکمل های حاوی مواد ضد کتوز استفاده کنید ( ® Progress Fresh )
– برای افزایش گلوکز خون از نوشاندن پروپیلین گلایکول (۰/۵ کیلوگرم در روز) از روز ۳ تا ۷ قبل از زایش یا تغذیه ۷۵۰ گرم در روز پروپیونات کلسیم استفاده کنید.
– کنترل pH ادرار بصورت مسمتر و سعی در حفظ مقادیر استاندارد

راهکارهای پیشگیری

بطور کلی عمده عوارض شایع در گاو تازه زا پیرامون بیماری های متابولیکی است چرا که در این دوره گاو شیری مصرف ماده خشک دام پائین بوده و در عین حال تولید شیر بالا می باشد، در نتیجه در صورت عدم رعایت نکات پیشگیرانه کمبود انرژی یا عدم تامین بهینه مواد معدنی، ویتامین ها و پروتئین رخ خواهد داد. طبق مطالعات انجام پذیرفته در سال های اخیر اصول مبارزه با بیماری های متابولیکی در دوران انتظار زایمان متمرکز شده است. به همین علت راهـکارهای پیشنهـادی به منظور کنتـرل عـوارض معمـول گاوهای تـازه زا بـه دو مرحلـه (الف: اقدامات مرحله انتـظار زایمان) و (ب: اقدامات لازم بعد از زایمـان) تقسیم می شود.

قسمت چهارم

قسمت ششم بزودی

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت چهارم

قسمت چهارم

مدیریت تغذیـه ای گلـه

یک سیستم و استراتژی موفق خوراک دهی تمامی احتیاجات مواد مغذی هر گاو شیری را تامین خواهد نمود. چهار منحنی فیزیولوژیک بر روی احتیاجات مواد مغذی گاوهای شیری تاثیر دارد. هر فاکتور دارای الگویی متمایز می باشد که در ارتباط کامل با تولید شیر و چرخه آبستنی است. توجه به نمودار شیردهی، وزن بدن و مصرف ماده خشک کلیدی ترین اساس مدیریت تغذیه ای گله می باشد.
منحنی تغییرات وزن بدن،فراز دانه آوند

منحنی تغییرات وزن بدن

منحنی شیردهی

الگوی منحنی شیردهی نیاز گاوهای شیری را تعیین می کند. پیک تولید شیر تعیین کننده رفتار این منحنی بوده و باید بین ۴۰ تا ۶۰ روز بعد از زایش اتفاق بیافتد. گاوهای شکم اول بایستی به تولید شیر پیک به میزان ۷۵ درصد پیک تولید شیر گاوهای چند شکم گله برسند. به عنوان مثال اگر گاوهای شکم اول بطور میانگین ۳۳ کیلوگرم در مرحله پیک تولید داشته باشند، گاوهای چند شکم گله بطور میانگین باید ۴۵ کیلوگرم در مرحله پیک تولید داشته باشند که برابر با نسبت ۷۵ درصد میباشد.
– نسبت کمتر از ۷۵ درصد: گاوهای شکم اول به اندازه کافی در پیک تولید نیستند.
– نسبت بالاتر از ۷۵ درصد: تلیسه های این گله در نتیجه عوامل ژنتیکی، سلامت یا برنامه پرورشی تولید شیر پیک بالاتری دارند یا گاوهای چند شکم گله به اندازه کافی تولید پیک ندارند.

منحنی پروتئین و چربی شیر

سطوح چربی و پروتئین شیر در هر نژاد تفاوت دارند. اگر مقادیر تست چربی شیر به میزان ۰/۴ درصد یا بیشتر زیر مقادیر تست پروتئین شیر باشد ( به عنوان مثال درصد چربی شیر ۲/۷ و درصد پروتئین شیر ۳/۲ درصد باشد)، وقوع اسیدوز شکمبه ای محتمل است. اگر پروتئین شیر در طول مراحل شیردهی زیر مقادیر مورد انتظار برای نژاد مورد نظر باشد، عوامل تغذیه ای زیر می توانند باعث بروز چنین عارضه ای شوند:
– سطوح پائین کربو هیدرات های قابل تخمیر (سنتز پروتئین میکروبی ناکارآمد)
– سطوح پایین مصرف ماده خشک (سطح مواد مغذی مورد نیاز گاو و میکروب ها پایین است)
– کمبود پروتئین یا عدم توازن اسیدهای امینه جیره
– استفاده از چربی ها و روغن ها به عنوان منابع انرژی (چربی منبع انرژی قابل تخمیر شکمبه نیست)

منحنی مصرف ماده خشک

افزایش ماده خشک مصرفی باعث کاهش ناهنجاری های متابولیکی، پایین آوردن کاهش وزن و تقویت عملکرد تولید مثلی می شود. بخصوص در انتهای دوره شیردهی، مصرف ماده خشک بین ۲/۵ تا ۴ کیلوگرم افت می یابد (شکل پیوست ۱). اگر ماده خشک کمتر از میزان پیش بینی شده باشد، غلظت مواد مغذی به منظور تامین نیاز حیوان باید افزایش یابد. بعد از زایش، مصرف ماده خشک به صورت آهسته افزایش می یابد (جدول ۳). مصرف ماده خشک گاوهای شکم اول کمتر از گاوهای چند شکم بوده و این نکته مخصوصا در گله هایی که یک خوراک یکسان دارند و کنسانتره جدا از علوفه تغذیه می شود، بایستی مد نظر قرار گیرد. راهنمای مصرف ماده خشک در فازهای مختلف شیردهی در جدول شماره ۱ ارائه شده است.

منحنی کاهش وزن- وزن گیری بدن

پایش منظم تغییرات وزن بدن اطلاعات ارزشمندی در ارتباط با وضعیت انرژی گاوها را فراهم خواهد نمود. گاوهای پرتولید به منظور تامین نیاز انرژی بالا، در اوائل شیردهی دچار کاهش وزن می شوند. امتیاز وضعیت بدنی (BCS) یک روش مزرعه ای برای پایش تغییرات وزن بدن می باشد. راهنمای زیر جهت ارزیابی تغییرات وزن بدن می تواند استفاده شود:
– یک امتیاز وضعیت بدنی (با سیستم ۱ تا ۵) برابر با ۵۵/۵ کیلوگرم (۱۲۰ پوند) وزن بدن می باشد.
– گاوهای شیری تازه زا نباید بیشتر از ۱ تا ۱/۵ امتیاز ( حدود ۵۵ تا ۹۰ کیلوگرم) را از دست بدهند.
– به منظور جلوگیری از اثرات منفی روی تولید مثل و ناهنجاری های متابولیکی چنین کاهش وزن بدنی باید به یک کیلوگرم در روز محدود شود.
– گاوها باید قبل از خشک شدن در وضعیت مطلوب امتیاز وضعیت بدنی باشند (۳/۲۵ تا ۳/۷۵). چنانچه گاوهای خشک لاغر باشند، افزایش وزن آنها را به اندازه ۰/۵ امتیاز بدنی محدود کنید.
(به عنوان مثال تغییر امتیاز بدنی گاو خشک از ۲/۷۵ به ۳/۲۵) که به میزان ۲۷ کیلوگرم و یا زیر ۱ کیلوگرم در روز در طول دوره خشکی می باشد.)
با ارزیابی ۴ فاکتـور ذکر شده در طـول دوره شیردهـی و چرخـه آبستنـی در گاوهای شیـری، ۶ فاز خوراک دهـی و تغذیـه می تواند پیشنهـاد شود (جدول ۱). در برخی گلـه ها جهت دستیابـی به این ۶ فـاز، می توان مخلوط مواد کنسـانتـره ای را بصورت سـرک اضافـه نمود و در سایـر گلـه ها، جهت تامیـن نیـاز مـواد مغـذی، ممکن است گاوها به گـروه های کمتـری طبقـه بنـدی شوند.

رویکرد فازی برای تغذیه و سلامتی گاوهای شیری

فاز ۱ از خشک کردن گاو شیری تا ۲۱ روز قبل از زایش

این مرحله به طور مرسوم دوره خشکی نامیده می شود. گاوها در این مرحله در گروهی مجزا نگهداری می شوند (جدا از گله گاو شیری). یک برنامه متوازن گاو خشک می تواند در دوره بعدی شیردهی باعث افزایش تولید شیر به میزان ۲۵۰ تا ۶۵۰ شود. در طی این فاز غدد پستان گاوها خشک شده، اندازه جنین افزایش می یابد و افزایش وزن بدن رخ می دهد. به منظور جلوگیری از بیماری های متابولیکی، افزایش وزن بایستی به ۵/۰ کیلوگرم در روز یا نیم امتیاز بدنی در دوره (مثلا از ۳ به ۵/۳) محدود شود. مصرف ماده خشک نیز می تواند از ۸/۱ تا ۵/۲ درصد وزن بدن گاو متغیر باشد. مقدار مواد کنسانتره ای مصرفی می تواند بین ۱ تا ۳ کیلوگرم باشد و این کنسانتره باید حاوی مقادیر موثر و کافی مواد معدنی و ویتامین های مورد نیاز این دوره باشد (به مقالات موجود در وب سایت شرکت مراجعه شود). هیچگاه برای تامین احتیاجات ویتامین ها و مواد معدنی گاو خشک و گوساله در حال توسعه آن، متکی به مصرف اختیاری (مثلا بلوک های لیسیدنی) نباشید. سطوح بالاتر کنسانتره در تغذیه گاو خشک در صورت لاغر بودن، گاو جوان در حال رشد، استرس سرمایی و یا در هنگام پایین بودن کیفیت علوفه مصرفی نیاز خواهد بود. خوراک دهی ۷ تا ۱۲ کیلوگرم سیلاژ ذرت معادل ۳/۲ تا ۴ کیلوگرم (بر حسب ماده خشک) می تواند انرژی مضاعف از منابع مواد خشبی را برای حیوان تامین کرده و در عین حال سطوح کلسیم و پتاسیم را پایین می آورد و خوش خوراکی جیره را تقویت خواهد نمود. جدول شماره ۱، سطوح توصیه شده برای مواد مغذی در طی فاز ۱ گاوهای خشک را ارائه می نماید. استراتژی ها برای جیره گاو خشک به شرح زیر می باشد.
– پروتئین خام ۱۲ تا ۱۳ درصد و ۳۳ تا ۳۶ درصد پروتئین غیرقابل هضم در شکمبه (درصد پروتئین خام)
– ۶۰ تا ۸۰ گرم کلسیم (۱۵درصد برای گاو نـژاد جرزی کاهش دهید)
– ۳۰ تا ۴۰ گرم فسفر
– مصرف نمک را به ۲۸ گرم در روز محدود کنید
– تغذیه اجباری مواد معدنی و ویتامین ها و استفاده از مکمل معدنی و ویتامینه گاو خشک ( ® Maxi Min ®, Maxi Vit )
– یک سوم از ماده خشک جیره را از سیلاژ ذرت تامین کنید

عوارض شایع در این فاز

– ورم پستان دوره خشکی
– بالا رفتن بیش از حد امتیاز بدنی (بیش از ۳/۷)
– سقط جنین
– نفخ شکمبه ای

راهکارهای پیشگیری

– نگهداری گاو خشک در محیط خشک و تمیز
– اجتناب از تغییر ناگهانی جیره و خشک کردن گاو بصورت تدریجی
– ارزیابی مولفه های متابولیکی گاو در پایان ۶ هفته دوره خشکی به منظور بررسی میزان موبیلیزاسیون منابع چربی بدن
دومیــن نکتــه قابـل ملاحظه، تعییـن فــازهای مختلف بـرای دوره های شیردهی و آبستنی می باشـد. سیستم تغذیه و پایش سلامتی گله بایستی به صورت مکمل با چهار فاکتور، موارد ذکر شده را برای گاوهای شیـری تامیـن کنـد.

قسمت سوم
قسمت پنجم بزودی

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت سوم

قسمت سوم

فاز ۴ – تلقیح تا ۹۰ روز قبل از زایش

در این دوره افزایش وزن ۸۰۰ تا ۹۰۰ گرم روزانه جهت حمایت از یک امتیاز بدنی مطلوب بعد از زایش ضروری می شد. زیرا بعد از زایش تلیسه شکم اول قادر نخواهد بود برای تامین احتیاجات مواد مغذی به اندازه کافی ماده خشک مصرف کند و امتیاز بدنی در طی این مدت تعیین کننده خواهد بود. استفاده از مکمل های معدنی و ویتامینه علاوه بر اثرات سلامت بخشی و افزایش توان سیستم ایمنی، باعث اطمینان از رشد اسکلتی و افزایش عمر مفید اقتصادی خواهند بود. دقت کافی برای جلوگیری از موارد اسهال در نتیجه کوکسیدیوز باید اعمال شود. افزودن موننسین و سایر ضد کوکسیدیوز ابزار مناسبی جهت کنترل چنین مواردی را تامین خواهد نمود.

فاز ۵ – ۶۰ روز قبل از زایش

طی دو ماه آخر آبستنی، تلیسه ها روزانه باید بین ۷۰۰ گرم تا ۱ کیلوگرم افزایش وزن داشته باشند و برنامه تغذیه ای بایستی گوساله زایی در ۸۵ تا ۹۰ درصد وزن بلوغ را حمایت کند. در عین افزایش وزن امتیاز بدنی مطلوب باید حفظ شود. بخاطر رشد سریع جنین بالانس بهینه مواد مغذی و ریزمغذی ها ضروری می باشد. در این دوره در صورت امکان تلیسه ها نباید در بهاربند گاوهای خشک چند شکم سنگین نگهداری و مخلوط شوند و در صورت عدم امکان پذیری حداقل ۸۰ سانتیمتر آخور برای آنها باید در نظر گرفت.

عوارض شایع در فاز ۴ و ۵

– سقط جنین – افت امتیاز بدنی – بالا رفتن امتیاز بدنی

راهکارهای پیشگیری

– جداسازی تلیسه های آبستن سنگین از سایر تلیسه ها
– بهاربند تلیسه های آبستن سنگین از بهاربند گاوهای تازه زا و بیمارستان فاصله زیادی داشته باشد جهت پیشگیری از انتقال عوامل بیماری زا
– بالانس دقیق خوراک مصرفی توسط تلیسه آبستن به طوری که نه منجر به افت امتیاز بدنی گردد نه سبب چاق شدن ( در این مرحله گاو احتیاجات
– رشد هم دارد که اگر تامیـن نگردد علائـم کمبـود بروز می کند و از طرفی چاقـی زیاد در این مرحلـه بدلیـل رشـد بافت پستان سبب کاهش آلوئول های شیر ساز پستان می شود.
– مصرف سیلـو و کنسانتـره در این مرحلـه بسیـار کنتـرل شده باشد.

فاز ۶ – ۳۰ روز قبل از زایش

تلیسه ها ۳ تا ۵ هفته قبل از زایش در گروه انتظار زایمان قرار گیرند بدلیل رشد بسیار سریع جنین و بافت پستانی، احتیاجات پروتئین و انرژی تلیسه آبستن در این محدوده زمانی شدیدا افزایش می یابد. جیره غذایی و ماهیت فیزیکی خوراک باید رشد و توسعه پرزهای شکمبه را حمایت کند از سدیم اضافی جیره در قبل از زایش خودداری کنید چون باعث ادم پستان می شود. از دامپزشک فارم بخواهید تا برنامه واکسیناسیون قبل و بعد از زایمان را ارائه نماید.

عوارض شایع در این فاز

سقط جنین – ضعف و بی حالی به همراه ژولیدگی – زایمان زود رس – ناتوانی در زایمان

راهکارهای پیشگیری

– سی روز مانده به زایمان تلیسـه های آبستن می بایست در محیطی خشک و تمیـز قرار گیرند در غیر اینصورت احتمال ابتلا به ورم پستان و افزایش سوماتیک سل در شیر دهی اول بالا می رود.
– خوراکی که در این مرحله در اختیار دام قرار می گیرد می بایست به نحوی باشد که شکمبه حیوان را آماده دریافت خوراک گاو شیری کند، بدین صورت که علاوه بر اینکه تعداد پاپیل های شکمبه را افزایش می دهد حجم آنها را هم افزایش دهد. (افزایش تعداد و حجم پاپیل های شکمبه که در پروسه فعالیت های گوارشی بسیار حائز اهمیت است به ترتیب از طریق اسید پرو پیونیک و اسید بوتیریک صورت می پذیرد. که آن هم با مصرف کنسانتره حاوی غلات میسر است)
– ازدیاد مصرف خوراک در این مرحله سبب چاقی می شود که سخت زایی همراه خواهد بود.
– مصرف مواد معدنی و نمک ها در این مرحله بایست با محدودیت در اختیار دام قرار گیرد تا شرایط را برای تولید املاح بعد از تولد فراهم سازد.

خلاصه چک لیست گوساله تا تلیسه شکم اول

گوساله تازه متولد شده تا ۱۰ روزه گی

– تزریق ۳ سی سی ویتامین E و Se عضلانی در بدو تولد.
– تزریق ۲ سی سی ویتامین A و D (در گوساله هایی که زایمان زود رس داشته اند)
– مصرف ضد کوکسیدیوز های یونوفور در خوراک استارتر از روز ۴ به بعد
– خون گیری از گوساله ها در بین روزهای دو تا ۱۰ روزگی پس از تولد به منظور ارزیابی سطح ایمونوگلوبولین

یک ماهگی

– شاخ سوزی
– واکسن هایی بر علیه کلستریدیوم
– اندازه گیری وزن و قد طبق برنامه معین هر ۱۰ روز یکبار

دو تا پنج ماهگی

– ضد عفونی و شعله دهی کافی در زمانیکه گوساله از گوساله دانی خارج می شود
– آغاز برنامه های ضد مگس و کنه در فصول گرم سال
– ادامه برنامه ارزیابی وزن و قد
– ادامه برنامه مبارزه با انگلهای خارجی و داخلی از طریق مصرف آیورمکتین و یونوفورها

پنج تا شش ماهگی

– واکسیناسیون علیه تب مالت (بروسلوز )
– تکرار واکسن های کلستریدیوم
– در صورت امکان علیه بیماری زیر واکسیناسیون
– در این مرحله صورت بپذیرد BRSV, IBR , BVD, PI-3
– ارزیابی وزن و قد

شش تا سیزده ماهگی

– تکرار واکسن های BRSV, IBR , BVD, PI-3 در سیزده ماهگی
– واکسیناسیون علیه لپتوسپیروز
– تکرار برنامه ضد انگل خارجی و ضد کوکسیدیوز
– ارزیابی قد و وزن طبق نمودارهای استاندارد رشد نژاد هلشتاین جهت تلقیح

تلیسه آبستن

– ارزیابی امتیاز بدنی (BCS)
– ارزیابی خوراک از طریق آنالیز جهت بررسی حضور ویتامین ها و املاح مورد نیاز رشد تلیسه
– تزریق یک دوز ویتامین E و Se تقریبا ۴۵ تا ۶۰ روز قبل از زایمان
– واکسیناسیون علیه E.coli, Rota , Corona روز قبل از زایمان به منظور پیشگیری از اسهال گوساله

 


قسمت دوم

قسمت چهارم بزودی

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت دوم

قسمت دوم

فاز ۲ – قطع شیر تا ۳ ماهگی

از شیرگیری زودتر به منظور کاهش هزینه های خوراک و نیروی کار پیشنهاد می شود و حداکثر مصرف استارتر از سلامتی مطلوب و رشد اقتصادی حداکثری حمایت می نماید. عموما گوساله هایی که کمتر از ۱ درصد وزن بدن استارتر در روز مصرف کنند دچار سوء تغذیه می شوند.
رشد گوساله در این مرحله وابسته به تغذیه استارتر با کیفیت و خوش خوراک می باشد. به همین دلیل تا قبل از سن ۴ ماه تغذیه با مواد خشبی با رطوبت بالا از قبیل سیلاژ ذرت، علوفه مرتعی و یا ضایعات مرطوب پیشنهاد نمی شود چون این موارد قادر به تامین ماده خشک به اندازه مناسب و برآورد احتیاجات مواد مغذی گوساله نخواهند بود.
در این مرحله افزایش وزن روزانه ۸۰۰ تا ۹۵۰ گرم مطلوب می باشد.

عوارض شایع در این فاز

استرس تراکم در جایگاههای دسته جمعی – پنومونی انزئونیک – کاهش دسترسی به خوراک کافی و اختلاط رشد – آلودگی انگلی – اخلالات گوارشی نظیر نفخ و اسهال و ….

راهکارهای پیشگیری

– در انتقال گوساله های از شیر گرفته از جایگاه های انفرادی به دسته جمعی مرحله به مرحله اقدام شود به نحوی که ابتدا گوساله وارد جایگاه ۲ تایی سپس ۵ تایی و تعداد بالاتر منتقل شوند ( البته در گروه های هم سن و وزن )
-گوساله ها در جایگاه های با تراکم بالا نباشند که تراکم بالا سبب بروز کاهش رشد و انتقال بیماریهای همه گیر می باشد اجرای برنامه های ضد انگلی و واکسیناسیون
– بالانس دقیق خوراک و رعایت نسبت علوفه به کنسانتره با توجه به نسبت رشد شکمبه به منظور پیشگیری از عوارض گوارشی

فاز ۳ – سه ماهگی تا تلقیح

هدف اصلی در این دوره توسعه چهارچوب و قد حیوان و نه انباشت چربی می باشد. تلیسه در حال رشد می تواند مقدار بیشتری مواد خشبی و مقدار محدودتری مواد کنسانتره ای و غلات را تغذیه کند.
کیفیت علوفه مقدار پروتئین مورد نیاز و مواد کنسانتره ای جیره روزانه را تعیین می کند. تامین ۱۵ تا ۱۶ درصد (در صورت بالانس اسیدهای امینه محدود کننده مقدار کمتر) بعلاوه انرژی کافی، مواد معدنی و ویتامین باید قادر به حمایت از میانگین افزایش وزن روزانه ۸۵۰ گرم تا ۱ کیلوگرم باشد. تلیسه ای زیر ۲۰۰ کیلوگرم می توانند تا ۱ کیلوگرم در روز در صورت تامین پروتئین کافی در جیره، بدون چاق شدن را تجربه کنند.
تلیسه ها دارای بیشترین کارآیی در اوایل زندگی هستند، از این رو باید هدف رشد بر این واقعیت استوار باشد که ۵۰ درصد رشد در طی ۶ ماه اول زندگی گوساله رخ می دهد. رشد ثانویه بعد از این مدت باید در طی کل دوره بصورت مساوی تقسیم شود. یک تلیسه باید در زمان اولین تلقیح حداقل ۱۲/۵ ماه سن داشته باشد که منجر به اولین زایش در حداقل سن ۲۲ ماهگی شود.
از یکنواختی و ریز بودن اندازه ذرات کنسانتره (در صورت تغذیه به حالت مش و نه پلت) مطمئن شوید به نحوی که حیوان قادر به جداسازی آن نباشد. استفاده از محصولات فرعی ذرت به دلیل قیمت مناسب و پروفایل مناسب مواد مغذی پیشنهاد می شود.
بین ۳ تا ۹ ماهگی، رشد بافت پستانی ۳/۵ برابر بیشتر از رشد بافت بدن می باشد. تغذیه بهینه در این دوره باعث تولید ۱۵۰۰ لیتر شیر بیشتر در طی اولین شیردهی خواهد شد. بنابراین استفاده از مکمل های معدنی و ویتامینه نیز ضروری می باشد.
تلیسه ها زمانی باید تلقیح شوند که به حداقل ۶۰ درصد وزن بلوغ خود رسیده باشند. بنابراین، برخی اهداف تغذیه ای و پرورش تلیسه های باید بدین گونه تنظیم شوند که تلیسه نژادهای بزرگتر در سن بین ۱۳ تا ۱۵ ماه دارای وزن ۴۰۰ تا ۴۳۵ کیلوگرم باشند و دارای ارتفاع جدوگاه ۱۳۰ تا ۱۳۸ سانتیمتر باشند. اگر هدف پرورشی شما اولین زایش در کمتر از ۲۴ ماهگی است باید چندین ماه قبل از تلقیح رشد تلیسه های خود را شتاب دهید.

عوارض شایع در این فاز

– اختلال رشد و عقب افتادگی از لحاظ وزن و قد نسبت به سن – اختلالات قسمت فوقانی دستگاه تنفسی – علائم کمبود مواد معدنی و ویتامین مورد نیاز بدن نظیر: کاهش قدرت بینایی و کدورت قرنیه ، ضعف ، اختلالات سیستم اسکلتی، عضلانی، شکستگی ها، اختلالات عصبی، قلبی عروقی – ظاهر شدن علائم بیماریهای مادر زادی در این مراحل نظیر اختلال دریچه های قلب و گاوهای فری مارتین و عدم باروری

راهکارهای پیشگیری

– از تجمع تعداد زیادی گوساله از شیر گرفته در فضای محدود جلوگیری می شود و نسبت سطح آخور به تعداد رعایت شود.
– دامها در معرض هوای سرد نباشند. کود بستر گوساله های از شیر گرفته و تلیسه به طور مرتب برداشته شود چرا که در این مرحله بافت پستان و واژن در حال رشد هستند و نسبت به آلودگی محیطی بسیار حساس اند به دلیل عدم تکامل سیستم ایمنی در این ارگان ها
– جایگاه گوساله های بالای سه ماه و تلیسه به نحوی طراحی شود که در مسیر عمود بر بادهای موسمی نباشد و از لحاظ آفتابگیر بودن در مدت زمان مناسبی از روز بسته به شرایط اقلیمی دسترسی به نور آفتاب میسر باشد.
– اجرای برنامه های واکسیناسیون و ضد انگل

 


قسمت اول

قسمت سوم بزودی

۶ فـاز تولـد تـا تـلیسـه شـکم اول – قسمت اول

قسمت اول

مدیریت پرورشی گوساله های شیری و اثرات بلند مدت آن بر روی عملکرد تولیدی

از گوساله شیری تا تلیسه شکم اول

موضوع ” تغذیه تشدید شده یا رشد شتابی” موضوع چالش برانگیز بسیاری از بحث های تغذیه گوساله شده است و آنچه اکنون در اختیار محققان علوم تغذیه دام و دامداران است، آخرین نسخه انجمن ملی تحقیقات ایالات متحده سال ۲۰۰۱ برای احتیاجات مواد مغذی گاوهای شیری است که این نسخه در برگیرنده احتیاجات گوساله ها نیز می باشد. خلاصه داده های جدید قابل دسترس از سال ۲۰۰۱ تا کنون، موید احتیاجات بر طبق پیشنهادات سال ۲۰۰۱ می باشد با برخی تفاوت های اساسی که به عنوان مثال: مجموع داده های اخیر پیشنهاد می کنند که برای افزایش هر واحد وزنی مقدار انرژی کمتری لازم است زیرا معادله اصلی پیشنهادات انجمن ملی تحقیقات ۲۰۰۱، بر مبنای داده های بدست آمده از گوساله های با وزن بالاتر و از نوع شیرپرور (veal) بودند که جیره های واجد چربی بالا را دریافت می کردند و بالطبع چربی بیشتری را به ازای هر واحد افزایش وزن ذخیره می کنند. داده های جدید احتیاجات پروتئین را بالاتر از پیشنهادات انجمن ملی تحقیقات ۲۰۰۱ برآورد می کنند. انجمن ملی تحقیقات پیشنهاد کرده که پروتئین جذب شده با کارآیی ۰/۸ مورد استفاده قرار می گیرد، حال آنکه مطالعات جدید این مقدار را نزدیک به ۰/۷ محاسبه کرده اند. بنابراین احتیاجات ۱۰ تا ۱۲ درصد بالاتر از مقادیر پیشنهاد شده قبلی می باشد با توجه به داده های جدید تغییرات اساسی در احتیاجات مواد معدنی و ویتامین ها دور از انتظار نیست. مطالعات جدید اثبات کرده اند که عواملی از قبیل وضعیت کلستروم و بالانس انرژی در طی ۸ هفته اول زندگی اثرات بلند مدت و انتقالی دارند که به راحتی در اولین دوره شیردهی قابل اندازه گیری هستند. مانند دیگر نوزادان، به نظر می رسد که آینده عملکردی و سلامتی گوساله ها ممکن است توسط وقایع اوائل زندگی تحت تاثیر قرار گیرد و مفهومی به نام ” مکانیسم های جبرانی” در این مرحله از رشد و توسعه وجود ندارد. همچنین پیشنهاد می شود که ما نیاز به انتخاب استراتژی دقیق و هوشمندی در نوع بینش خود به این مرحله از توسعه و رشد دام داریم، مخصوصا از این جهت که این مرحله آینده تولیدی را شدیدا تحت تاثیر قرار خواهد داد. یک گوساله با پتانسیل ژنتیکی عظیمی برای تولید شیر بمدت یک عمر متولد می شود. ولی عوامل مختلفی وجود دارند که می توانند طول عمر او و بازخورد اقتصادی او را در گله تحت تاثیر قرار دهند. کنترل این عوامل از طریق یک برنامه کارآمد مدیریت گوساله و پرورش تلیسه به ما در جهت تضمین حداکثر تولید در طول عمر حیوان، کمک خواهد نمود.

اهداف رشد از تولد تا اولین زایش را مشخص سازید

مهم است که اهداف رشد مناسبی را مشخص سازید، عملکرد را پایش نموده و در صورت نیاز برنامه پرورشی را اصلاح نمایید.

فاز ۱ – تولد تا قطع شیر

تغذیه کلستروم بلافاصله بعد از تولد باعث تامین ایمونوگلوبولین ها برای حیوان شده و مقاومت در برابر بیماری ها را ایجاد خواهد کرد. پیشنهاد می شود بلافاصله بعد از تولد تا یک ساعت ۴/۵ لیتر کلستروم مورد تغذیه قرار گیرد. کلستروم با کیفیت دارای مقادیر ایمونوگلوبولین جی بالاتر از ۵۰ گرم در لیتر و شمارش کلی پلیت زیر ۱۰۰٫۰۰۰cfu می باشد تحقیقات نشان داده اند که خوراک دهی ۵ هفته با شیر به تنهایی بیشترین کارآیی را در رشد گوساله دارد. شیر بیمارستانی را در صورت امکان باید پاستوریزه نمود (دارای بیشترین منفعت برای گوساله و کمترین قیمت) و یا از شیر خشک جایگزین استفاده نمود. در تغذیه شیر خشک باید دمای شیر ۳۵ تا ۴۰ درجه، اجزای جامد آن (۱۲/۵ تا ۱۳/۵ درصد) و مقدار دریافت کالری بر حسب درجه حرارت محیط مورد توجه قرار گیرند تغذیه یک وعده شیر در روز باعث صرفه جویی در وقت و هزینه نیروی کار خواهد شد بعد از ۵ هفته می توان خوراک دهی استارتر را نیز شروع کرد. در طی ۵۶ روز وزن گوساله باید دو برابر وزن تولد باشد در تغذیه استارتر باید توجه کرد که استارتر بصورت تازه مورد تغذیه قرار گیرد و هر بار پس آخور جمع آوری شود زمانی که گوساله ها در سه روز متوالی هر روز به اندازه یک کیلو یا بیشتر استارتر مصرف می کنند، از شیرگیری باشد انجام شود که معمولا بین سن ۴۵ تا ۶۰ روزگی می باشد تامین نشاسته از طریق تغذیه استارتر باعث افزایش رشد باکتری های شکمبه خواهد شد که این رشد در محیط آبکی تسریع می شود بنابراین دسترسی گوساله به آب تازه ضروری می باشد.

عوارض شایع در این فاز

-اسهال گوساله -پنومونی -عفونت بند ناف -بیماری های عفونی مادرزادی و اکتسابی -استرس قطع شیر -التهاب سیستم عصبی و فلجی

راهکارهای پیشگیری

– انتخاب اسپرم مناسب با سایز و وزن گاو به منظور پیشگیری از سخت زایی چرا که سخت زایی عامل اصلی بروز استرس تنفسی و کاهش اکسیژن رسانی به بافت های حساس بدن از جمله سیستم عصبی می باشد که عوارضی نظیر التهاب بافت عصبی و فلجی ، پنومونی و مستعد شدن بافت روده ها به التهاب و اسهال در پی دارد.
– زایمان در محیطی پاک و بهداشتی و جدا کردن سریع گوساله از مادر به منظور پیشگیری از انتقال عوامل عفونی مادر به گوساله شستشوی بند ناف با محلول تنتورید ۷%
– خوراندن آغوز طی چند ساعت اول پس از تولد طبق توصیه های ارائه شده با توجه به اینکه گوساله ها تنها طی چند ساعت اول پس از تولد توانایی جذب آنتی بادی شیر مادر را دارند.
– شستشوی به موقع جایگاه گوساله دانی و ضد عفونی دقیق آن
– بکار گیـری یک دستورالعمل مصرف خوراک غنی از مواد معدنی و ویتامینی جهت استحکام، شکل گیری استخوان
– اجرای برنامه های واکسیناسیون و پیشگیری وابسته به شرایط اقلیمی و شیوع بیماریها در هر منطقه است
اما به طور کلی در نظر گرفتن پروتکل های پیشگیری از عوامل مسبب اسهال نظیر e.coli و BVD و کلستریدیوم، کوکسیدیوز و عوامل ویروسی همین طور پیشگیری از سبب بروزپنومونی نظیر BRSV, IBR, PI-3 و از سویی مصرف واکسن علیه بروسلوز و تب برفکی در هر منطقه در شرایط و زمانهای مختلف اجباری است.
– استقرار دمای مناسب و یکنواخت بدون جریان شدید هوا در هر فصلی در گوساله دانی

 


قسمت دوم

Reevaluation of Male Broiler Zinc Requirement

J. Agr. Sci. Tech. (2015) Vol. 17: 333-343

Reevaluation of Male Broiler Zinc Requirement by Dose-Response Trial Using Practical Diet with Added Exogenous Phytase

M. Zaghari, M. Avazkhanllo, and M. Ganjkhanlou

Some reports indicate a wide range for Zn requirements for broiler chickens i.e. from 10.6 to 105 mg kg^-1. A number of factors other than dietary Zn concentration determine the need for supplementation, principally dietary phytate. Therefore, the objective of the present investigation was reevaluation of the zinc requirement for broiler, fed practical diet supplemented with phytase in a dose-response trial. A total of 768 male Ross 308 broiler chicks were used. Basal corn-soy diet deficient in Zn was supplemented with experimental diets for making 16 dietary treatments. Experimental design was a completely randomized design in a 4×۴ factorial arrangement. Factors included four levels of dietary zinc (24, 54, 84 and 114 mg kg^-1) and phytase (0, 100, 200, 300 FTU kg^-1). Treatments were replicated four times and each had 12 birds. Linear and nonlinear functions were derived for graded levels of zinc and phytase. Results indicated that effect of dietary zinc on body weight at 42 days of age was significant (P< 0.01). The fitted quadratic model estimated 66.7, 64.8, and 60.1 mg kg^-1 zinc requirement for body weight at 28, 35, and 42 days of age, respectively (P< 0.001), while the fitted two slope broken line estimated 53.5, 53.8 and 57.4 mg kg^-1 zinc requirement for body weight at the same ages, respectively (P< 0.002). Zinc equivalence value of phytase was estimated to be 0.225 mg kg^-1 FTU^-1 and added phytase increased liver zinc storage too (P< 0.01). Estimated zinc requirement for body weight by using practical high phytate diet, low availability source of Zn, and exogenous phytase was lower than Ross 308 recommendation (60 vs 100 mg kg^-1).

Please Follow This Article Here

مروری بر تغذیه پروتئین گاو شیری

پروتئین یکی از مواد مغذی محدود کننده در جیره های گاوهای شیری است. این محدودیت مخصوصا در گاوهای تازه زا که مصرف ماده خشک پائین بوده و احتیاجات پروتئین نسبتاً بالا می باشد، رخ می دهد. تغذیه چنین گاوهایی با جیره ای که دارای پروتئین خام بالاتری می باشد رضایت بخش نخواهد بود زیرا که فرایند شکسته شدن واحدهای پروتئینی در شکمبه یکی از ناکارآمدترین و غیر مفیدترین فرآیندها در تغذیه نشخوارکنندگان می باشد.یکی از راهکارهای غلبه بر این ناکارآمدی استفاده از منابع پروتئینی در جیره می باشد که به عنوان منبع پروتئین عبوری و یا پروتئین جذب شده غیر قابل تجزیه در شکمبه در نظر گرفته می شوند.استراتژی دیگر جهت غلبه بر این مشکل، خوراک دهی اسیدهای امینه حفاظت شده شکمبه ای می باشد که هرگونه عدم تعادل اسیدهای امینه را تصحیح کرده و روی هم رفته کارآئی استفاده از پروتئین جیره بهبود خواهد یافت.

سرفصل های این مقاله :

مقدمه
پاسخ های دام به مکمل سازی اسیدهای امینه
اسید امینه محافظت شده شکمبه ای چیست؟
مزایای احتمالی استفاده از اسید امینه های محافظت شده شکمبه ای

ادامه این مقاله را از اینجا دنبال کنید.

پرندگان زینتی

پرندگان به واسطۀ جذابیت های ظاهری و رفتاری مختلف و تنوع گونه ای بسیار زیاد، از جنبه های گوناگونی از دیر باز مورد توجه بشر بوده است که سالیان متوالی زندگی پرندگان در کنار انسان و دوری از اکوسیستم طبیعی، کلیه نیازهای بیولوژیک آنها تحت تاثیر قرار گرفته است بنابراین تامین صحیح احتیاجات غذایی پرندگان زینتی ساکن در فضاهایی که حق انتخاب غذاهای متنوع با خواص متفاوت از آنها گرفته شده است از معضلات انکار نشدنی در پرورش و نگهداری، این مخلوقات زیبای خداوند است که پیامد آن بروز بسیاری از بیماری های عفونی و غیر عفونی ناشی از کمبود های تغذیه ای می باشد. این در حالی است که امروزه نگهداری، پرورش و تربیت پرندگان زینتی به یک صنعت کاملاً فنی و از سویی به یک تجارت پر سود تبدیل شده است که با یک نگرش علمی و تخصصی به مباحث تغذیه ی پرندگان زینتی می توان به بهترین نتیجه در پرورش دست یافت لذا شرکت فراز دانه آوند با بیست سال سابقه در امر مدیریت تولید تغذیه طیور بر آن آمده است تا به منظور تامین احتیاجات غذایی پرندگان زینتی مختلف محصولی با کیفیت و ساخته شده بر اساس اصول علمی و نظارت تیم تخصصی تولید کند و در اختیار پرورش دهندگان زینتی قرار دهد. غذای مخصوص پرندگان زینتی فراز دانه آوند تهیه شده از بهترین و تازه ترین دانه های خوراکی و سرشار از مواد ویتامینی و معدنی و سایر مواد مورد نیاز برای انواع طوطی، کاسکو، مرغ عشق، مرغ هلندی، و … مناسب می باشد.
برای اطلاع از محصولات پرندگان زینتی و جدول آنالیز آنها کلیک کنید.